Een stem op de gevestigde orde is een stem tegen uzelf

Facebooktwitter

Het gaat toch hartstikke goed in Nederland? Ja, we hebben bijna allemaal een televisie. We kunnen bijna allemaal elk jaar op vakantie. Velen zelfs twee of drie keer. Maar we zijn blind geworden voor de prijs die we daarvoor betalen. Dat is ook precies hoe de gevestigde orde het hebben wil: u heeft uw ‘brood en spelen’, en dat is voor velen genoeg om de rest te vergeten.

Staatsschuld

Intussen bedraagt de staatsschuld van Nederland meer dan 480 miljard euro. De “inkomsten” van de Nederlandse overheid zijn 285 miljard. Stelt u zich eens voor dat de Nederlandse overheid geen euro meer uitgeeft. Dat betekent geen subsidies meer, geen uitkeringen meer, geen belastinggeld meer naar de zorg (de grootste kostenpost), geen salaris meer voor ambtenaren. De Nederlandse overheid kan dan ruim 1 jaar en 8 maanden helemaal niets doen, terwijl u wel hetzelfde bedrag aan belasting blijft betalen (waarschijnlijk 40-50% van uw inkomen alleen al aan inkomstenbelasting) voordat die schuld helemaal is afbetaald. In werkelijkheid zal het nog veel langer duren, omdat de rentelasten (6 miljard per jaar) daar nog niet eens in zijn meegerekend, maar vooral: geen uitkeringen en ambtenarensalarissen meer, betekent ook dat al die mensen geen inkomstenbelasting meer afdragen, dus het “inkomen” van de staat zal in dat geval fors dalen, en het afbetalen van de staatsschuld zal nog veel langer duren. Dit is een tikkende tijdbom waar bijna geen mens zich druk om lijkt te maken.

Dat zorg de grootste kostenpost is zegt trouwens veel, want men doet graag alsof zorg in Nederland gratis is, maar de rekening moet natuurlijk wel gewoon betaald worden. Het is een onbetaalbaar systeem en de kwaliteit gaat achteruit. Dat is niet ten nadele van het personeel in de zorg, het is juist vaker een kwestie van onderbezetting. Beroepsvereniging V&VN riep afgelopen oktober nog de politiek en werkgevers op om met een noodplan te komen omdat de gevolgen van het personeelstekort in de zorg ‘onmenselijk’ zijn. Bovendien zijn er ieder jaar weer wanhopige patiënten aan het crowdfunden, omdat ze hier opgegeven zijn, terwijl in het buitenland nog levensreddende behandelingen mogelijk zijn.

Orwell

“Onze” vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken, Kajsa Ollongren (D66), ontpopt zich als politica zoals George Orwell ze nog niet kon voorzien. In de eerste maanden na haar aantreden was zij al in gesprek met Facebook over de introductie van censuurwetgeving, onder het mom van de bestrijding van ‘nepnieuws’ natuurlijk, en aangemoedigd door het Centraal Planbureau dat zelfs het invoeren van een ‘social media vergunning’adviseerde. Met andere woorden: het establishment wil volledig bepalen welk nieuws u wel hoort en welk nieuws niet. Past uw mening niet in hun straatje, dan noemen ze dat ‘nepnieuws’ en proberen ze u van internet te weren. Het klinkt bizar, maar Duitsland en Engeland hebben deze wetgeving al, en FrankrijkCanada en dus ook Nederland zijn ermee bezig.

Dat klinkt voor veel mensen nog altijd prettig en vertrouwd. Maar ga eens na welk nieuws u de afgelopen tijd zoal niet (of nauwelijks) had gehoord zonder alternatieve nieuwsbronnen op internet. Islamitische terreuraanslagen verdwenen gaandeweg steeds dieper de kranten in. Het verkrachten van duizenden jonge meisjes door bendes (moslim)mannen in Groot Brittannië kreeg nauwelijks aandacht, zelfs in Groot Brittannië zelf. Onafhankelijke journalisten die er wél over willen berichten worden inmiddels zelfs uit het land geweerd. Álle traditionele media zijn schaamteloos anti-Trump en pro-alle-Democrats-ooit, met als recent dieptepunt een wegzwijmelende Eva Jinek die ofwel geen idee heeft van de vele kritische vragen die je Hillary Clinton kunt stellen, of die kennis wel heeft, maar bewust niet toepast.

Verbieden is de logische volgende stap, want ze kunnen niet tegen de internetconcurrentie op blijven subsidiëren, zo toont ook de “Dipsaus” casus aan. Drie dames die voldoende identity politics vinkjes kunnen zetten om aanspraak te kunnen maken op “journalistieke” subsidie gebruiken dat belastinggeld om een nauwelijks beluisterde podcast te maken, terwijl The Post Online duizenden luisteraars trekt met een podcast van Bert Brussen en Roderick Veelo. Kosten voor de belastingbetaler: nul komma nul. Dan kun je die concurrentie maar beter gewoon verbieden, nietwaar?

Macht

Politici van de gevestigde orde laten zich inmiddels nergens meer voor verantwoordelijk houden. Sigrid Kaag (hé, D66!), minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, is getrouwd met een voormalig lid van het regime van de Palestijnse ‘vader van de moderne terreur’ Yasser Arafat, en stond destijds ook met Arafat op de foto. Binnen drie maanden na haar aantreden zorgde ze al voor het vervroegd betalen van 13 miljoen aan de VN, bedoeld voor de Palestijnen. En dan is er natuurlijk nog Alexander Pechtold (nu ja zeg, alweer D66) die het niet nodig vond een door een diplomaat geschonken penthouse op te geven in het geschenkenregister, en daarvoor nauwelijks onder druk werd gezet door de trouwe mainstream media. En al hadden ze dat wel gedaan is maar de vraag of het iets had uitgemaakt. Hoeveel schandalen kan Mark Rutte weglachen zonder dat stemmers echt in groten getale anders gaan kiezen?

De gevestigde orde wil steeds meer macht over ons. Er is al geen onderdeel van het leven te verzinnen dat niet is gereguleerd in Nederland. En ze willen alleen maar nog méér regelgeving. Ze willen ons meer bespioneren, en inmiddels zijn zelfs onze organen, tenzij we daar actief bezwaar tegen maken, staatseigendom.

Het hele politieke establishment is één geworden, met nauwelijks onderscheid op de punten die ertoe doen. U kunt binnen de gevestigde orde ‘rechts’ of ‘links’ stemmen, maar het establishment is gewoon het establishment, en soms leunt het naar links, soms leunt het een heel klein beetje minder naar links.

Ze staan allemaal voor een grotere overheid, meer EU, meer immigranten uit de derde wereld, die voor geen meter integreren en steeds meer in hun eigen gemeenschap gekeerd raken. Dat zou dan nodig zijn om de verzorgingsstaat overeind te houden, hoewel we in de praktijk al decennia zien dat immigranten buitenproportioneel veel gebruik maken van uitkeringen en tegemoetkomingen. Om van de sociale problemen, criminaliteit en de vervreemding van zowel Nederlanders als immigranten nog maar te zwijgen.

Wie zich hiertegen verzet wordt weggezet als extreemrechts en kunstmatig buiten de macht gehouden. We “mochten” van de boven-ons-gestelden een raadgevend referendum om onze illusie van inspraak te vergroten, maar toen bleken we met z’n allen de verkeerde mening te hebben (“Het werkt niet”, noemt Ollongren dat dan) en nu wordt het via een politieke snelweg alweer afgeschaft. Een referendum over de afschaffing van het referendum wordt met trucjes onmogelijk gemaakt, volgens verschillende experts illegaal, maar het maakt niet uit. Ollongren “wil niet de indruk wekken dat de burger nog veel inspraak heeft.” Duidelijk is ze in ieder geval wel. Maar de tijd dat machthebbers moesten vrezen voor fakkels en hooivorken ligt ver achter ons, en zodra de nieuwe aflevering van Temptation Island begint hebben wij met z’n allen alweer iets belangrijkers aan ons hoofd.

Politiek en media

Het volk controleert de machthebbers niet – het maakt niet uit hoe vaak ze voorgelogen worden, hoe vaak ze bedrogen worden, hoe diep de bestuurlijke onkunde zit. De uitdagers worden weggezet als extremisten en fascisten en daarmee zijn massa’s Nederlanders alweer gerustgesteld in hun weten dat alles beter is dan dat.

De pers controleert de machthebbers ook allang niet meer; zij zijn evengoed onderdeel van dezelfde elite en helpen de gevestigde orde opzichtig hun macht te behouden. Zij spelen een al even cruciale rol in het bestrijden van regeringskritische, onafhankelijke nieuwsbronnen. In het zwart maken en kaltstellen van politieke uitdagers. In het verzwijgen en spinnen van nieuws dat het narratief van het establishment ondermijnt. Tot de verbeelding spreekt het voorbeeld van de argeloze AD-medewerk(st)er die een artikeltje had geschreven over de poezen van Geert Wilders. Zodra eindredacteur Hans Nijenhuis daar lucht van kreeg (al dan niet toevallig nadat ex-politicus Frans Weisglas (VVD) hem daar via Twitter op wees) werd het artikel snel verwijderd. Het is immers niet de bedoeling dat de AD-lezers Wilders zomaar als mens gaan zien.

Het is niet verwonderlijk dat wij ons midden in een politieke aardverschuiving bevinden. Brexit, Trump en het Nederlandse ‘nee’ tegen het Oekraïneverdrag waren niet mogelijk geweest zonder internet. Hetzelfde geldt voor de opkomst van rechtse partijen in Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk. Het internet was nodig om het taboe te doorbreken dat door het establishment is geplaatst op nationalisme, en op de discussie over immigratie en de islam. Dát is waar de werkelijke zorg over ‘nepnieuws’ zit. De strijd van het establishment tegen nepnieuws is geen strijd voor de waarheid, maar een strijd om het behoud van macht.

Gevangenen van het establishment

Wij hebben onszelf gevangenen gemaakt van dit establishment, dat gewend is geraakt aan de verregaande greep die het had op ons bestaan. Nu het internet ons een uitweg geeft, ons blootstelt aan andere zienswijzen dan alleen maar het door de overheid goedgekeurde perspectief, moet de gevestigde orde rare sprongen maken om die macht te behouden. Onderschat niet: de macht over informatiestromen is essentieel voor het establishment om politieke macht te kunnen behouden. Daar zullen ze dan ook vol op in blijven zetten, en ze zullen ver gaan om hun doel te behalen.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen hebben we in ieder geval de kans om op lokale partijen te stemmen (en in sommige gemeenten ook op de landelijke uitdagers). Stem in ieder geval niet op de machtswellustelingen die zo overtuigd zijn van hun eigen gelijk dat ze het volk liefst geheel buitenspel zouden zetten. Het establishment leunt niet meer achterover, maar we kunnen de stoelpoten nog wel doorzagen.

 

(Dit artikel verscheen ook op Rise Of The Everyman)

Facebooktwitter

Be the first to comment on "Een stem op de gevestigde orde is een stem tegen uzelf"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten