De Nachtwakers raden aan – Editie 6

Facebooktwitter

 

De aanraders van deze week zijn voor u geselecteerd door Victor van der Sterren

 

Deze week begon met de elfde September. Een dag die sinds 2001 een zware lading draagt. Er wordt jaarlijks nog over geschreven, en veel. Wat wij u in het bijzonder willen aanbevelen is dit artikel, The Falling Man, dat vorig jaar op de dag in kwestie is verschenen. De schrijver, Tom Junod, heeft een controversieel artikel geschreven over een controversieel facet van die vreselijke dag. Hij schrijft over de foto’s van de mensen die uit de torens zijn gesprongen, en over de moeite die Amerikanen ermee hebben wanneer zij worden geconfronteerd met die beelden.

De reacties zijn dan ook fel. Eén soort mens herkent direct wat door Junod wordt geschreven, en waardeert de elegante manier waarop het is geschreven… en de andere soort wil het niet herkennen, en ziet mooie taal als een affront in deze context. Want Junod schrijft prachtig, over iets gruwelijks. Dat lijken sommigen hem niet te kunnen vergeven. Of wellicht kunnen ze hem niet vergeven voor wat hij toont. Het contrast tussen de journalistieke kwaliteit en de wegkijkcultuur die in de VS zo aanwezig is kan nauwelijks scherper worden geïllustreerd. Het wegkijken van de schaamte. De Amerikanen lijken zich te schamen voor hun zwakte en hun sterfelijkheid, die hier zo intens dichtbij komen, en reageren op die confrontatie met nijd.

Maar wat opvalt is dat ook in Nederland de reacties zo fel zijn. Op de elfde kreeg dit artikel ook in het Nederlandstalig gebied weer aandacht, en ook hier waren veel reacties opvallend fel. Waar het in de VS vooral ging om woede over het onderwerp, richtte de afkeur in Nederland zich schijnbaar vooral op het elegante taalgebruik. De bijna poëtische, sterk metaforische formuleringen die Junod gebruikt.

Veel Nederlanders haten elegante taal, lijkt het. Ook dat is schaamte, wellicht. In een egalitaire cultuur van ‘normaal doen’ wordt iets dat schittert afgewezen. De egalitaristen knijpen de ogen toe alsof het licht pijn doet. Veel Amerikanen lijken zich te schamen voor hun zwakte en hun sterfelijkheid, en haten het artikel van Junod voor de lelijkheid van het onderwerp. De Nederlanders in kwestie schamen zich voor hun middelmatigheid , en haten de schoonheid van zijn woorden.

Te weinig mensen schijnen in te zien dat Junod zijn taal gebruikt om de mensen die op die dag vielen te eren, en dat juist daar iets uit voortkomt dat absoluut het lezen waard is.

 


 

Waar een mens zou mogen verwachten dat de politici in de VS zo rond de elfde September wellicht enig respect zouden kunnen opbrengen voor de slachtoffers van terreur, is dergelijke verantwoordelijkheid tegenwoordig dun gezaaid. Ironisch genoeg was het vooral president Trump, een man die door zijn tegenstanders wordt afgeschilderd als een botte clown, die op de herdenkingsplechtigheid met bijzonder doordachte woorden kwam. De politici die hun tegenstanders plegen weg te zetten als “deplorables”, en die zichzelf als vertegenwoordigers van iets beters beschouwen, lieten het afweten.

De immers hautaine Hillary Clinton geeft haar critici bovendien nog extra redenen om haar integriteit in kwestie te trekken. Recentelijk is het boek van mevrouw Clinton verschenen, waarin zij ongeveer iedereen de schuld geeft van haar verlies. Vriend en vijand hebben het allemaal vreselijk gedaan. Wat ze echter niet doet is de hand in eigen boezem steken, en dat kan haar zeker kwalijk genomen worden.

Het boek heet What Happened, maar het is vooral een leugenachtige verzameling excuses en verdraaiingen, die beslist niet illustreren wat er nu daadwerkelijk is voorgevallen tijdens de campagne. Wat het wark pas echt hallucinant weet te maken, echter, zijn de dikwijls absurdistische opmerkingen, die onbedoeld een inzicht bieden in het bizarre wereldbeeld van mevrouw Clinton. Zo weet zij haar lezers te melden dat het boek 1984 van George Orwell als eigenlijke boodschap heeft dat vertrouwen in gezagdragers een goede zaak is:

Voor de helderheid: het boek in kwestie beschrijft juist de gevaren van machtsmisbruik, en adviseert ons dus eerder om leiders, de pers en zelfverklaarde “experts” altijd kritisch te benaderen. Hillary Clinton past met haar “revisie” van deze boodschap dus de exacte methodiek toe die zij op deze pagina beschrijft. We kunnen ongetwijfeld veel zeggen over Donald Trump, maar één ding is zeker: het is goed dat een griezel als Hillary Clinton niet in het Witte Huis zetelt. Het boek What Happened is dan ook absoluut een aanrader, maar niet om de redenen die mevrouw Clinton had gehoopt: iedereen zou dat boek moeten lezen, juist om te begrijpen waarom zij volstrekt ongeschikt is voor een autoriteitspositie.

 


 

Uit een rapport van het onderzoeksinstituut WODC blijkt dat allochtone opsporingsambtenaren  zich veel vaker schuldig maken aan ernstige integriteitsschendingen dan hun autochtone collega’s. Bij tachtig ontdekte ernstige integriteitsschandalen, is in 40 procent een allochtone opsporingsambtenaar betrokken, terwijl nog geen tien procent van alle agenten een migratieachtergrond heeft. Het rapport ‘Georganiseerde Criminaliteit en Integriteit van Rechtshandhavingsorganisaties’ is geschreven in opdracht van de Tweede Kamer, na een reeks grote corruptieschandalen binnen opsporingsdiensten.

Wij raden u aan om u te verdiepen in de exorbitante oververtegenwoordiging van allochtonen in de criminaliteit. Zelfs binnen de politie zijn zij de grote boosdoeners. De enige oplossing, lijkt ons, is om veel selectiever te zijn bij de toelating van allochtonen in ons land. Het is tevens aan te raden om allochtonen bij voorbaat uit te sluiten van banen bij de veiligheidsdiensten. En nee, dat is geen onheuse discriminatie. Het is enkel het maken van een gerechtvaardigd onderscheid: zij maken het er zelf naar. De cijfers bewijzen het.

 


 

In het kader van wangedrag door allochtonen willen wij duidelijk hebben dat wij beslist niet alle personen met een migratieachtergrond over één kam wensen te scheren. In vrijwel alle gevallen is er sprake van een cultureel gebrek, en in de meeste ellendige situaties zal blijken dat criminaliteit en geweld voortkomen uit de islamitische cultuur of uit de Afrikaanse stammencultuur. Zo zien wij dat migranten uit Oost-Azië zelden voor enige problemen zorgen. Ook is het duidelijk dat Christelijke immigranten uit het Nabije en Midden-Oosten zich doorgaans keurig gedragen.

Voor hun goede gedrag worden zijn door de islamieten dan weer vervolgd, bedreigd en aangevallen. Zo is er sprake van heuse Christenvervolging in Nederland. Daarover wordt nauwelijks gesproken, maar migranten uit overwegend islamitische landen worden steevast bedreigd. Wat ons betreft zou Nederland royaal asiel moeten bieden aan Christelijke en seculiere vluchtelingen, en zouden islamieten net zo stelselmatig buiten de deur gehouden moeten worden. Het zou veel problemen oplossen.

 


 

Over de aanhoudende terreur van de islam gesproken: ook deze week waren er weer terreuraanslagen, en ook deze week vonden die bijna exclusief plaats in naam van die nare doodscultus. Wij bieden u een overzicht, en wij raden u aan het aandachtig te lezen. Het is beslist niet prettig, maar wegkijken is dodelijk. Wij horen onder ogen te zien waarmee wij worden geconfronteerd. (Dit overzicht loopt van Zaterdag de negende tot Vrijdag de vijftiende, aangezien wij dit overzicht op Zondag publiceren, en berichten over aanslagen die deze Zaterdag hebben plaatsgevonden niet direct beschikbaar zijn. Volgende week zullen wij u een overzicht presenteren van 16 tot 22 September.)

Op Zaterdag 9 September werden in Afghanistan twee mensen gedood door jihadisten. In Irak lieten enkele Mohammedanen een bom afgaan op een marktplein, waarbij drie doden en drie gewonden vielen. In India openden islamitische radicalen het vuur op een groep agenten: één dode, twee gewonden.

In Burma werden afgelopen Zondag 86 hindoes afgeslacht door islamitische ‘rebellen’. Dit zijn dezelfde islamieten die in de media worden afgeschilderd als onschuldige slachtoffers van vervolging. Al jaren richten zij echter dit soort slachtpartijen aan, en daarom worden zij in Burma zo fel bestreden— geheel terecht. Eveneens op Zondag werden in Irak twee vrouwen doodgemarteld door jihadisten van de Islamitische Staat. In Somalië blies een islamiet zichzelf op in een café, waarbij vier doden en achttien gewonden vielen. In Pakistan werd er door islamieten geschoten op niet-moslims: vijf doden, drie gewonden. Ook in Kenya gedroegen de islamieten zich naar het voorbeeld van hun profeet: in hun streven naar een islamitische staat schoten zij een granaat in een mensenmassa. Eén dode, zes gewonden.

Op Maandag ging het geweld in Somalië alleen maar verder: drie aanvallen door islamieten, waarbij in totaal 20 doden en 28 gewonden vielen. In Irak werden diezelfde dag vijf kinderen voor de ogen van hun familie aan stukken gehakt door jihadisten. In Egypte wisten andere jihadisten van de Islamitische Staat 18 politieagenten te doden bij een bomaanslag; ook vielen er zeven gewonden. Ook werd in Afghanistan een Spaanse arts die daar humanitaire hulp verschafte geslacht door een islamiet.

Op Dinsdag werden in Afghanisten twee burgers onthoofd door jihadisten van de Islamitische Staat. In Irak lieten jihadisten een bom afgaan, die één onschuldig leven eiste.

Woensdag blies een islamiet zich op bij een cricketwedstrijd. Daarbij vielen drie doden en vijf gewonden. In Kameroen wikkelden islamieten hun kind in explosieven, en bliezen dat kind vervolgens op, waarbij vijf anderen de dood vonden, en no een ander gewond raakte. In Egypte wist een zelfmoordterrorist twee onschuldigen de dood in te sleuren. In Irak vonden twee bomaanslagen plaats, waarbij twee doden en zestien gewonden vielen.

Op Donderdag werden in Pakistan drie onschuldigen willekeurig neergemaaid door een islamitische terrorist. In Thailand openden jihadisten het vuur op politiemensen, waarbij twee agenten werden gedood, en 26 gewond raakten. In Irak werden 84 mensen bruut vermoord, en raakten 93 mensen gewond, toen terroristen het vuur openden in een druk restaurant— om zichzelf en vele anderen vervolgens op te blazen. In Frankrijk viel een jihadist onschuldigen aan in Toulouse, terwijl hij wild schreeuwde over de wraak van Allah. Zeven mensen raakten gewond. In Afghanistan werd één onschuldige gedood in een bomaanslag door islamieten, en ook in Burkina Faso werd een onschuldige vermoord door jihadisten.

In Irak viel op Vrijdag één dode door een bomaanslag op een markt. Daarbij vielen tevens drie gewonden. In Afghanistan reed een zelfmoordterrorist met een autobom in op politiemannen, waarbij één dode en twee gewonden vielen. In London ging een brandbom af in de metro, waarbij 29 gewonden vielen. In Frankrijk viel een man die “Allahoe Akbar” schreeuwde twee vrouwen aan met een hamer. De vrouwen raakten gewond. Elders in Frankrijk werd in Parijs een politieagent aangevallen door een islamiet met een mes; de agent raakte gelukkig niet gewond. In Burkina Faso, tot slot, werden twee onschuldigen vermoord door jihadisten. Eén van de slachtoffers was een Christelijke monnik.

In totaal werden de afgelopen week 258 mensen gedood in naam van de islam; 149 onschuldigen raakten gewond als gevolg van islamitische terreur.

In heel 2017 zijn er tot nu toe 1502 islamitische terreuraanslagen geweest, in 56 landen, waarbij 10.468 doden en 10.783 gewonden vielen.

Facebooktwitter

Be the first to comment on "De Nachtwakers raden aan – Editie 6"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten