15 september 1950: de invasie van Incheon

Facebooktwitter

Het is vandaag precies 67 jaar geleden dat de slag om Incheon begon. Dit was één van de meest cruciale momenten van de Koreaanse Oorlog, en moet zelfs gezien worden als het keerpunt van de gehele oorlog. Gedurende de beginfase van de oorlog wist Noord-Korea immers een hele reeks aan overwinningen te boeken en wisten de troepen van Kim Il-Sung zelfs de hoofdstad Seoul te veroveren. Voor Zuid-Korea leek alles verloren.

Het was de Amerikaanse generaal Douglas MacArthur die het tij wist te keren. Hoewel talloze, veel meer behoudende militairen tegen zijn plannen waren, stuurde hij aan op een gedurfde strategie: een amfibische verrassingsaanval, ten noorden van de vijandelijke linies. Op deze manier wist hij dat hij kon doorbreken, waarna de bevoorrading van de Noord-Koreanen in het geding zou komen. Dit zou hun krijgsmacht in gevaar brengen, waardoor deze teruggedwongen zou kunnen worden.

Het grote bezwaar was dat de landing bij Incheon, die MacArthur zich voorstelde, extreem riskant zou zijn. De getijden lieten slechts een zeer beperkte mogelijkheid toe om te landen. Het moest in één keer goed gaan. Ook als de landing zou slagen, zou de daaropvolgende aanval op de vijandelijke posities zowel moed sls kunde vereisen. Het terrein was moeilijk begaanbaar, en was de aanvallers beslist niet van dienst.

MacArthur has zich in de strijd tegen de Japanners echter méér dan bewezen als veldheer, en hij kreeg zijn zin. De invasie van Incheon werd uitgevoerd, en staat tot op de dag van vandaag bekend als één van de meest subliem uitgevoerde militaire acties in de moderne geschiedenis. De slag om Incheon, uitgevoerd onder de codenaam Operation Chromite, duurde uiteindelijk van 15 tot 19 september 1950. Bij de operatie waren zo’n 75.000 troepen en 261 schepen betrokken. Zowel planning als uitvoering waren vrijwel perfect. Het kan niet betwijfeld worden dat het doorzettingsvermogen met deze ene operatie het bestaan van Zuid-Korea heeft gered.

De significantie van deze dag en deze aanval is dus vrij groot. Indien MacArthur had geluisterd naar andere, meer voorzichtige generaals en niet voor de aanval zou hebben gekozen, is het zeer de vraag of het gelukt zou zijn om de Noord-Koreanen terug te drijven. Met zijn typische starheid hield MacArthur echter vol en koos hij er voor om zijn plan toch door te zetten. Omdat hij zoveel respect genoot, wist hij het opperbevel te overtuigen van zijn visie. Dat het hele Koreaanse schiereiland niet onder de voet gelopen is, kunnen wij dus danken aan deze ene gebeurtenis, en meer specifiek aan de bijzondere standvastigheid en het tactisch inzicht van één van de meest prominente generaals in de geschiedenis van de Verenigde Staten.

De meesterzet van MacArthur werd helaas beroofd van het volle potentieel dat erachter school. MacArthur had een strategie uitgewerkt waarbij hij eigenlijk van plan was om niet alleen Zuid-Korea te redden, maar om meteen Noord-Korea te veroveren. Hij werd echter tegengewerkt door het te angstige opperbevel, en zijn campagne werd gekenmerkt door uiterst beperkende instructies en een gebrek aan operationele vrijheid. Het duurde elf dagen voordat MacArthur de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoel kon heroveren, terwijl de afstand die in die elf dagen werd overbrugd slechts twintig mijl besloeg. Tot overmaat van de ramp was MacArthur weliswaar zo begaafd dat hij ondanks de tegenwerking grote successen boekte, maar werden die successen teniet gedaan door wanbestuur door zijn superieuren.

MacArthur was in staat om Noord-Korea volledig te veroveren, en stelde voor om China eenvousdigweg buiten de deur te houden door te dreigen met kernwapens. Deze strategie was eigenlijk zonder twijfel gelukt, maar de president en de generale staf hadden niet de moed om door te zetten. Uiteindelijk werd MacArthur gedwongen om zijn ambitieuze plannen op te geven… net als het Noord-Koreaanse terrein dat hij al had veroverd. In die zin markeert deze dag, 15 September, het begin van een campagne die de Korea-Oorlog vroegtijdig had kunnen beëindigen, en eindeloos veel leed had kunnen besparen.

We staan vandaag stil bij de moed die nodig is om grootse resultaten te boeken, en bij het gevaar van angst en onzekerheid, waardoor zelfs de meest daverende resultaten weer ongedaan worden gemaakt.

Facebooktwitter

Be the first to comment on "15 september 1950: de invasie van Incheon"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten