De kroniek van een economische oorlog

Facebooktwitter

Het leven van een normaal bestaan is voor gewone mensen in Venezuela een moeilijke opgave. Elke Venezolaan lijdt onder de gevolgen van het socialistische beleid dat in vijftien jaar “Bolivariaanse revolutie” langzaam is ingevoerd. Ongecontroleerde inflatie, verschrikkelijke tekorten aan voedsel en elk ander basisproduct en de steeds voortdurende wachtrijen om ze te krijgen vormen een belangrijk onderdeel van het dagelijkse leven van een gemiddelde inwoner van het land.

Voor de gewone Venezulaanse man, die een minimumloon van anderhalf duizend dollar per maand verdient om zijn gezin van vijf te onderhouden, is die situatie niet zo duidelijk. Natuurlijk weet ik dat socialisme de oorzaak is van die desastreuze situatie maar voor de overgrote meerderheid van de bevolking is overleven de eerste prioriteit, niet het analyseren wat de oorzaken voor die economische problemen zijn. Daarbij heb ik het alleen nog maar over de economie maar voor een beter overzicht zou je daar nog de veiligheidssituatie, die Venezuela tot een van de gewelddadigste landen ter wereld maakt, moeten meewegen.

Het Bolivariaanse regime groeit, net als elke socialistische regering ter wereld daarvoor, op de economische onwetendheid van mensen. Zo kunnen zij hun handen in onschuld wassen over de verarming van de bevolking en de onderliggende corruptie die daarbij komt kijken. Socialisten zijn topexperts in het afschuiven van de verantwoordelijkheid en het gebruik van de het overwicht dat ze hebben op de media om andere partijen de schuld te geven voor hun ogenschijnlijke fouten op economische en sociale zaken.

Maduro gebruikt, net als Chavez en Castro voor hem, daarbij meestal oude Marxistische economische terminologieën. Voedseltekorten? Geef de schuld aan de verschrikkelijke producenten omdat ze niet produceren. De prijzen stijgen? Geef de schuld aan de gulzige hamsteraars en doorverkopers. Als meesters van de hoax verzinnen ze steeds nieuwe termen die zich makkelijk verspreiden onder de bezorgde bevolking. Zo wordt bijvoorbeeld de term “Bachaquero” (een kleinerende term die verwijst naar een inheemse grote miersoort) gebruikt om de doorverkopers van voedsel en andere basisproducten te beschrijven. Iedereen haat die vent die een product voor tien keer de staatsgecontroleerde prijs doorverkoopt, maar niemand realiseert zich dat juist door de staatsinmenging niet alleen de prijzen verhoogt worden maar dat die ook nog de tekorten veroorzaakt. Alles wat de media erover zegt is erop gericht om de verantwoordelijken (de regering) te ontzien en meer legitimiteit te geven om de verschrikkelijke monsters die ze verzonnen hebben te straffen, die het gevolg zijn van het socialistische beleid dat zijzelf in de eerste plaats bedacht hebben.

Dat hele proces van anderen de schuld geven van het eigen gefaalde socialistische beleid kan worden teruggebracht tot een term de regering zelf heeft verzonnen: “Guerra Económica”; economische oorlog. Dat is de valse veronderstelling dat alle productie-eenheden in het land moedwillig disfunctioneren met als enig doel om de regering te destabiliseren. Dat, vertalend naar militaire taal, is wat hen de casus belli geeft om in te grijpen bij iedereen economisch zou strijden tegen het regime.

Dit briljante plan heeft als uiteindelijk doel de volledige controle over de Venezolaanse economie en samenleving (ik zou nog verder kunnen schrijven over de grote positie die Venezuela en zijn corrupte regering nu innemen in drugs- en mensenhandel of de financiering van terroristische groeperingen wereldwijd maar vereist een geheel nieuw artikel). De verarming van de bevolking maakt hen alleen maar nog afhankelijker van de overheid. De tegenstander van de regering heeft geen tijd om na te denken of te protesteren omdat die zich systematisch alleen maar bezig kan houden met zijn levensonderhoud.

De transitie van het socialisme light dat Venezuela eind jaren ’90 regeerde naar het bijna-communisme van vandaag verliep vloeiend door het charisma van de voormalige leider van de revolutie (de wereldwijd bekende Hugo Chávez) en de hoge olieprijzen die een grote loyaliteit aan de leider garandeerden en de hoge staatsuitgaven konden dekken. Maar beide zijn verdwenen en nu moet het stervende beest steeds agressievere maatregelen nemen.

Nadat de oppositiecoalitie de recente parlementsverkiezingen won, en vlak voor het nieuwe parlement zitting zou nemen, nam het oude parlement een wet aan die officieel een einde maakte aan de onafhankelijkheid van de centrale bank. Natuurlijk wisten ze dat geld printen zonder dekking inflatie veroorzaakt en ze wilden er zeker van zijn dat dat bleef gebeuren; ze zijn precies aan het doen waarover kameraad Lenin ooit sprak. De meest recente maatregel die de president zonder toestemming van het parlement genomen heeft is de declaratie van een zestigdaagse “economische noodtoestand” waarbij de centrale overheid onder meer het volgende kan doen:

  • De budgetten van de gemeenten en deelstaten over laten hevelen.
  • Het onteigenen van elk bedrijf, fabriek, magazijn, transportmiddel of elke andere juridische eenheid die ze kunnen krijgen.
  • Het proces van de centrale overheid om zaken te kopen of contracteren uitwissen.
  • Het versterken van de bevoegdheden van de fiscus.

Het decreet eindigt bovendien met een open “de president van de republiek mag ook maatregel nemen die het nodig acht om de sociale orde te handhaven.” Dat, dames en heren, is een blanco cheque voor de invoering van het formele communisme in Venezuela op het moment dat de grootste vernietiging van de overheid en samenleving plaatsvindt.

Ik weet zeker dat er door de Bolivariaanse overheid een economische oorlog gevoerd wordt tegen ons, het Venezolaanse volk. Het is onze taak om te blijven vechten, de macht te winnen om eindelijk deze communistische nachtmerrie uit te wissen.

Alberto Rada Molinares.
Formation Coordinator of Vente Venezuela

Facebooktwitter

1 Comment on "De kroniek van een economische oorlog"

  1. “Voor de gewone Venezulaanse man, die een minimumloon van anderhalf duizend dollar per maand verdient”

    Welke wisselkoers gebruiken ze?

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten