Joris Luyendijk luidt moreel faillissement EU in

Grunge textured flag of the European Union on vintage paper, foto door Nicolas Raymond [http://freestock.ca/view_photog.php?photogid=1], CC BY 3.0 [http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/deed.en_US]
Facebooktwitter

In zijn opiniestuk “We moeten zelf dreigen met een Brexit”[i], verschenen op 13 januari j.l. in het Vlaams dagblad De Standaard schetst Joris Luyendijk een onthutsend beeld hoe eurofielen de lidstaten die gebruik maken van hun soevereine recht om uit de Europese Unie te stappen zouden moeten behandelen. De tactieken van chantage en naakte dreigementen komen rechtstreeks uit de bladzijden van Ayn Rand’s “Atlas Shrugged”. Een korte bloemlezing:

“De eerste stap is dat we ons als Europeanen moeten afvragen of dit geen unieke kans is om de Engelsen te dumpen. Waarom laten we ze niet een paar decennia in hun splendid irrelevance gaar koken, waarna we ze weer terugnemen – op voorwaarde dat ze het heel lief vragen natuurlijk.”

“Ja, wij kunnen de Engelsen verpletteren in de post-Brexit-onderhandelingen, zoals iedere groep van landen met 450 miljoen inwoners dat kan met een acht keer kleiner land dat net heeft geprobeerd hen te chanteren.”

“Als Groot-Brittannië wordt beloond voor deze cynische poging tot afpersing, dan krijg je overal referenda en raakt Europa volkomen verlamd. Daarom kan Europa beter zelf gaan dreigen en duidelijk maken dat het de Engelsen keihard kan raken.”

Nog even kort een stuk uit het Verdrag van Maastricht (1992):

Art.50, lid 1: “Een lidstaat kan overeenkomstig zijn grondwettelijke bepalingen besluiten zich uit de Unie terug te trekken.”

Luyendijk vertolkt het gedachtegoed van een deel van eurofiel Nederland. Drogredenen over onvermijdelijke oorlogen en oprukkend nationalisme hebben een belangrijk deel van het electoraat blind gemaakt voor de autoritaire staat die boven ons aller hoofd is komen te hangen. Men vergeet dat nationalisme een steeds belangrijker argument is voor de EU; “wij” moeten sterk zijn tegen China, de VS, etc. Ondertussen worden in steeds sneller tempo nationale instituten en wetgeving ondergeschikt gemaakt aan decreten van onverkozen bureaucraten.

Het eurosceptische kamp moet Luyendijk dankbaar zijn. Hij laat onverbloemd zien wat eurofielen een land dat zijn soevereine recht gebruikt om uit de Europese Unie te stappen willen aandoen. In Londen zal over 10 jaar een standbeeld van Luyendijk staan: ‘de man die haarfijn uitlegde waarom het een absolute noodzaak was om de Europese Unie te laten sterven’.

Niet in het minst stuurt Luyendijk aan op het moedwillig verzwakken van een van de sterkste leden van de NAVO in een tijd wanneer buitenlandse mogendheden vermeende Europese en Amerikaanse zwakte uitbuiten om hun eigen geopolitieke agenda uit te voeren. Luyendijk flirt openlijk met lonken naar Edinburgh en daarmee een splitsing van het VK (wat vorig jaar nog een nachtmerrie zou zijn, geheel in de stijl van Newspeak) mochten de Britten kiezen voor hun eigen soevereiniteit. Luyendijk zet zijn betoog voort op economische gronden. Hij verzucht het dat de Europese financiële hoofdstad buiten de Eurozone zit. Dat dit feit eigenlijk al een rode vlag voor Eurofielen zou moeten zijn wordt doodgezwegen; marktpartijen willen als het even kan niets te maken hebben met de regels en bemoeizucht van de ECB. Hij praat over hoofdkwartieren van multinationals die uit Londen zouden vertrekken alsof Brussel beslist waar bedrijven hun kantoren stichten. Hij praat over Japanse autofabrikanten alsof die op bevel van Brussel hun productie naar Griekenland zouden moeten verplaatsen. De gedachte alleen is absurd: als Brussel zich tot een onbetrouwbaar partner heeft ontpopt, is Griekenland ontpopt tot een werkelijke schizofreen. Geen enkele multinational gaat zijn vingers verbranden aan de plunderaars van Athene.

Luyendijk gaat door. De geopolitieke plaats van het Verenigde Koninkrijk wordt onder vuur genomen. Luyendijk doet alsof Brussel iets te zeggen heeft over de VN raadzetel van Londen.

Het Verenigde Koninkrijk moet zijn rug recht houden en kiezen voor wat voor hen het beste is. Tot slot: alle landen van de EFTA, allen lid van de Europese gezamenlijke markt zonder de ballast van de Brusselse bureaucratie, hebben een veel sterkere economie dan de overige EU landen. Dit laat zien dat een leven zonder de EU mogelijk en zelfs beter is.

Luyendijk schetst een donker beeld van dreigementen en chantage dat geen enkel soeverein land zou moeten dulden. Als dit is wat te wachten staat voor landen die gebruik maken van hun eigen democratische procedures om hun eigen koers in de vaart der volkeren uit te zetten, en als dit is wat eurofielen in stelling willen brengen om landen te dwingen om binnen de Unie te blijven dan is de Europese Unie moreel totaal failliet geworden. Wat is een unie nog waard als de leden bij elkaar blijven uit angst voor represailles? Ceterum censeo…

M.W. Hampton
@mwh684

 


 

 

[i] https://blendle.com/i/de-standaard/we-moeten-zelf-dreigen-met-een-brexit/bnl-destandaard-20160113-72e70ff0_b91e_11e5_85b7_49d53b84ccd5?campaign=email_share&content=read_more&medium=email&source=blendle

Facebooktwitter

Be the first to comment on "Joris Luyendijk luidt moreel faillissement EU in"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten