Hoe de vakbond zichzelf overbodig heeft gemaakt

FNV congres 14 en 15 mei 2013, foto van Sebastiaan ter Burg https://www.flickr.com/people/ter-burg/], CC BY-NC-ND 2.0.
Facebooktwitter

FNV congres 14 en 15 mei 2013, foto van Sebastiaan ter Burg, CC BY-NC-ND 2.0.

Het vakbondslidmaatschap daalt in Nederland al jaren, zo niet decennia. Om die ontwikkeling te kenteren is de FNV de zoveelste grote campagne begonnen om met name jongeren weer te interesseren voor het vakbondslidmaatschap. Onder andere via het label “Young & United” en de oh zo subtiele slogan “F*ck jeugdloon” probeert de vakbond deze ontwikkeling te kenteren. De vakbond lijkt de laatste tijd meer bezig met zichzelf in stand te houden, dan met haar oorspronkelijke functie als belangenvereniging voor werknemers.

Terwijl Nederlandse banen verdwijnen kijken de vakbonden jaloers naar het buitenland waar het wel goed gaat. “Oneerlijke concurrentie”, roepen zij bevreesd. Terwijl de banen van bijvoorbeeld Philip Morris naar het buitenland gaan, na eerder de overwinning te hebben geclaimd bij felle onderhandelingen over looneisen, kijkt de vakbond enkel naar het buitenland en weigeren ze hun eigen rol in te zien, ook in het pleiten voor strengere tabaksregels. Al jaren worden Nederlandse banen naar het buitenland gebracht, een proces dat nog altijd doorgaat. Nederlandse werknemers zijn onaantrekkelijk geworden voor internationale productiebedrijven. Dat is jammer, maar vooral de schuld van de vakbond. Hun onredelijke eisen drijven werkgevers naar het buitenland.

Het grootste probleem is dat vakbonden te veel kijken naar de betaalkant, de werkgevers dus, en te weinig naar de ontvangstkant; de werknemers. Terwijl de lonen de afgelopen twintig jaar gestegen zijn, zijn de werknemers niet rijker geworden. Met zaken als inflatie en belastingen houdt de vakbond zich blijkbaar niet bezig. Ja, soms wordt er gevraagd om compensatie voor de inflatie, maar dit wordt gevraagd van de werkgevers, niet van de overheid die het probleem gecreëerd heeft. Zo doet ze enkel aan symptoombestrijding. Over belastingverlagingen wordt al helemaal niet besproken, terwijl de belastingdruk stijgt en stijgt.

In de periode 1992-2012 steeg het gemiddelde inkomen met 2,9 % per jaar. In diezelfde periode was de gemiddelde inflatie per jaar 2,2 %. Gemiddeld zijn de inkomens dus maar nauwelijks gestegen. En daar gaan de belastingverhogingen dan nog vanaf. Nederlanders hebben in de afgelopen twintig jaar nauwelijks aan koopkracht gewonnen. Is het niet beter om te kijken naar de verbetering van de positie van de werknemer? Om te zorgen dat Nederlandse werknemers netto rijker worden? Nee, de vakbonden kijken enkel naar het getal. Dat de spullen duurder worden en wat men uiteindelijk overhoudt minder wordt, dat maakt niet uit, zolang het brutosalaris maar hoger is.

We moeten niet vergeten dat die belastingen een dubbele werking hebben. Allereerst houdt een werknemer minder over van zijn salaris maar tegelijkertijd maken de belastingen het ook minder aantrekkelijk voor een bedrijf om in Nederland hun productie onder te brengen. Het is onbegrijpelijk dat vakbonden hier niet tegen demonstreren. Tegelijkertijd lopen ze wel mee in een “klimaatparade” voor meer regels die de banengroei nóg meer zullen belemmeren.

En als er dan een bedrijf is dat zijn producten goedkoper aanbiedt, dan is de vakbond er als de kippen bij om dat tegen te houden. Alles onder het mom van ‘oneerlijke concurrentie’. Terwijl budget-vliegmaatschappijen het mogelijk hebben gemaakt dat iedereen een vliegvakantie kan veroorloven, procedeert de FNV tegen een maatschappij die hetzelfde mogelijk probeert te maken met trans-Atlantische vluchten. Hetzelfde deed de vakbond met Uber die in de taxibranche wilde doorbreken. De app is in diverse Amerikaanse steden en zelfs België verboden na protesten van bonden. In Nederland hebben ze zich recentelijk teruggetrokken. Ze lijken steeds maar weer te vergeten dat hun leden naast werknemer ook consument zijn.

Het ergste is nog de gefixeerde collectivistische drang van de vakbonden. Met de algemeen bindende cao’s onderhandelen zij voor iedereen; vakbondslid of niet. Dat levert bizarre situaties op. Zo is de cao voor de bioscopen, juist een sector waar voornamelijk jongeren werken, sterk ingericht op het bevoordelen van 50+ers. Dat is niet onlogisch als je bedenkt dat 80 % van de bondsleden ouder dan 45 is. De vakbonden stellen dat jongeren dan maar lid moeten worden, maar dat is de wereld op z’n kop. Waarom wordt er nog legitimiteit verleend aan een organisatie die minder dan een kwart van de beroepsbevolking vertegenwoordigd?

Het was dan ook niet voor niets dat bij Philip Morris destijds de niet-stakers wrang terugkeken naar de staking die enkele maanden voor de aangekondigde sluiting plaatsvond. Toen bond Philip Morris in en ging het akkoord met een loonsverhoging, drie maanden later werd de sluiting aangekondigd. Ironisch genoeg zei de vertegenwoordiger van FNV Mariëtte Patijn “Het bereikte resultaat past volledig in de FNV brede campagne voor Koopkracht en Echte Banen.” Daar hebben we die ‘echte banen’ weer, die de FNV als bij toverslag laat verdwijnen. Het is niet de eerste keer dat de vakbonden met acties komen bij een bedrijf in zwaar weer. Toen VDL en BMW bezig waren met NedCar van de ondergang te redden, was de vakbond vooral met zichzelf bezig en kondigde weer een nieuwe staking aan.

Nee, de vakbonden zouden er goed aan doen weer te kijken naar de ontvangstkant in plaats van de betaalkant, naar de eigen concurrentiepositie in plaats van naar anderen wijzen en naar het individu in plaats van het collectief, pas dán heeft de vakbond een kans om deze eeuw te overleven. Anders is het wachten op een vroege dood voor dit  instituut waar nogal ouderwets gedacht wordt.

Facebooktwitter

Be the first to comment on "Hoe de vakbond zichzelf overbodig heeft gemaakt"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten