De apathie van het volk: de nekslag voor de democratie

Facebooktwitter

Met de gebeurtenissen in Geldermalsen gisterenavond is weer eens stevig duidelijk geworden hoe ver de politiek van de burger af staat in Nederland. Men kon in Geldermalsen tenslotte tot het besluit komen een enorm asielzoekerscentrum neer te zetten, terwijl men wist dat vrijwel iedere ziel in het dorp daarop tegen zou zijn, of men moet wel heel erg wereldvreemd zijn. Zo is ook al sinds de conceptie van de EU een meerderheid tegen dit megalomane project, toch is een meerderheid van de politici er een voorstander van. Dit is natuurlijk een teken van grove arrogantie van de zijde der politiek, die uiteindelijk als uitvoerende macht de hoofdschuldige is wat betreft de meeste misère in ons land. Toch is het te eenvoudig om álle schuld bij de regering en het parlement neer te leggen.

In Nederland hebben wij namelijk een machtig wapen om de regering en de Staten-Generaal te controleren: democratie. Democratie, van de Griekse woorden ‘demos’ (volk) en ‘kratos’ (macht). Hoe kan het dan dat in een land waar het volk de baas is, er toch beleid gevoerd wordt waarmee de meerderheid het oneens is? Natuurlijk, de mensen die in een verkiezing aan het ontvangende eind van de stemmen staan doen een hoop moeite om ervoor te zorgen dat het ‘demos’ afdoende ver van het ‘kratos’-element worden gehouden, maar om één simpele zaak kunnen ook zij niet heen: als je geen stemmen krijgt, mag je niet in het parlement. Goed, ook hier is de kous nog niet mee af: door middel van het lijstenstelsel kun je wel degelijk zonder stemmen in de Tweede Kamer komen. Desalniettemin, als niemand op een partij stemt, krijgt die partij geen zetels.

Dit werkt overigens ook op lokaal niveau. Beter zelfs, want de schaal is kleiner. In kleinere gemeenten zijn er vaak slechts enkele duizenden kiesgerechtigden, waarvan een nog kleiner deel daadwerkelijk gaat stemmen. Daarom is het erg makkelijk om zelf een partij op te richten. Dit werkt echter alleen als mensen niet laf zijn en vervolgens dus wel op die partij(en) gaan stemmen. Het is daarom noodzakelijk om met de bevolking onderling afspraken te maken, bijeenkomsten te houden en kortom dus daadwerkelijk over zichzelf beschikken. Zo verkleint men de kloof tussen burger en politiek, door de politiek eenvoudigweg te vervangen door de burger. De huidige situatie, waar de politiek een semi-gesloten regentenkaste vormt, zoals de adel dat deed in het feodale stelsel gedurende de Middeleeuwen, wordt enkel en alleen in stand gehouden door de burgers die op deze neo-aristocraten of hun partijgenoten stemmen.

Over die lafheid gesproken, die wordt dus met éclatant succes uitgebuit. Herinnert u zich de vorige verkiezingen nog? De helft stemde op de VVD want anders zou de PvdA zo groot worden. De andere helft stemde op de PvdA want anders zou de VVD zo groot worden. Wel, gefeliciteerd, nu zijn ze allebei de grootste en als kers op de taart vormen ze nu samen zelfs de regering. De één wilde geen doperwten, de ander geen sperziebonen en als compromis eten we nu allemaal sperziebonen én doperwten. Dat komt er van ‘strategisch stemmen’. Wie die term ooit bedacht heeft zou er beter aan doen om nooit ook maar een potje dammen tegen een aap te spelen. Keer op keer wordt er – terecht – geklaagd over het beleid van de regering en komt de regering ermee weg om telkens in volstrekte weerwil van het volk te handelen. Dit kan men wijten aan de arrogantie van de macht, maar de reden dat die arrogantie welig kan tieren is omdat het het volk eigenlijk tegelijkertijd een heleboel en geen zak kan schelen. Mensen laten zich met de meest simpele trucjes om de tuin leiden en hebben ook gewoon een bijzonder kort geheugen wat dit soort zaken betreft. Natuurlijk krijgt u die €1000 niet als de VVD wint. Maakt dat uit? Nee, want niemand is er echt verontwaardigd over als dat niet gebeurt, onbewust weten mensen dat allang en ze zijn ook zo weer vergeten wat er al dan niet gebeurd is. Niet langer hoeft deze farce en de bijkomende verwarring plaats te vinden, want er is nu een eenvoudig te volgen stappenplan om de, inmiddels bijkans als utopische droom geziene situatie uit de vorige alinea te realiseren:

Stappenplan

Mocht er iets in u opkomen in de trant van: “Maar hoe zullen ze daar in het buitenland op reageren? Nederland is een handelsland!” of misschien zelfs: “Maar zo krijgen we toch allemaal mensen zonder ervaring in de regering?!”, dient u uzelf dan vlug een stomp of een kneep toe, zo kunt u uzelf pavloviaans conditioneren tegen dit soort ingeprente waanangsten. We kunnen namelijk prima politici gebruiken die wat minder ervaring hebben met het ruïneren van dit land.

Facebooktwitter

Be the first to comment on "De apathie van het volk: de nekslag voor de democratie"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten