Ché: de ‘C’ staat voor cashcow

Facebooktwitter

Als u onlangs TV heeft gekeken, of Jasper de Groot zijn artikel hebt gelezen, weet u wellicht dat telecomabonnementslijter Simpel onlangs een duimvariant van Ché Guevara gebruikte tijdens een reclame om om een ‘belrevolutie’ te vragen. Vervolgens kwam natuurlijk de gebruikelijke zondvloed van verontwaardigde reacties over hoe een bedrijf dat zichzelf ook maar als enigszins acceptabel acht, het hoofd van een racistische homofobe massa-moordenaar durfde te gebruiken om goedkope telefoonabo’s te slijten, vaak gepaard met een opmerking over een boycot en een protest. Misschien is het omdat ik graag recalcitrant ben, maar ik begrijp dit sentiment niet. Elke keer als ik Ché zie op een T-shirt dat gesleten wordt bij de WE, een Karl Marx poster bij de Xenos, of een marktkraam waar made-in-China geproduceerde Trotski-tapijten worden gesleten, gaat mijn hart sneller kloppen en word ik een beetje warm van binnen.

Ché op je choco
Met een doorgaans belerend vingertje wijzen linkse mensen er graag op dat het gebruiken van communistische archetypes, zoals Lenin of Ché, om chocola, telefoons of vunzige tapas te slijten, de boodschap van de totalitaire Marxisten vertroebelt. Rechtse mensen willen graag wijzen op de vele misdaden tegen de mensheid die deze rode rakkers hebben uitgehaald, en dat communisme echt niet oké is jongens, ook niet als idee. En natuurlijk zit in beide verhalen een kern van waarheid. Ché Guevara had waarschijnlijk niet gevraagd om op een pak chocolade-melk te staan van drie euro en hij heeft een wagonlading mensen neergeknald.

Ché op je cornflakes
De pracht van Ché op je cornflakes zit hem dan ook in het feit dat zijn puntige baard en baret zonder enige schroom zijn opgenomen door de markt. Vooral geliefd door grachtengordel-salonsocialisten die zelfgenoegzaam uitleggen hoe communisme nooit echt geprobeerd is terwijl ze van hun bedrijf een stichting maken om minder belasting te betalen. Lui op een muur van een Zuid-Amerikaans restaurant geschilderd omdat het dan een ‘authentieke’ atmosfeer geeft. Hangende in een kamer van een student sociologie die trots op Facebook een artikel van ‘De correspondent’ deelt vanaf zijn iPad terwijl hij een cola wegtikt.

De reden dat Simpel, Tony Chocolonely of je plaatselijke Argentijnse schranstent met plezier de iconische afbeelding van ieders favoriete revolutionair op hun verpakking knallen, is nou niet omdat ze allemaal smachten naar een overheidssysteem waar alle facetten van het dagelijks leven genationaliseerd worden. Zij zien gewoon dat er genoeg economisch en historisch analfabete goedbedoelers zijn om hun product aan te slijten.

Ché, Marx en Lenin, en hun ideologie daarbij, voelen zo gedateerd dat ze een folkloristische aard hebben aangenomen en en masse verkocht kunnen worden aan naïeve idealisten. Natuurlijk is het ook gepast om mensen met enige regelmaat te wijzen op de misdaden van het Communisme tegen de mensheid. Maar het feit dat de poster boy van guerillasocialisme een rendabele geldkoe is geworden stemt mij stiekem wel gelukkig.

Facebooktwitter

Be the first to comment on "Ché: de ‘C’ staat voor cashcow"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of als u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten